Amsterdam'da öldürülen iki Suriyeli gencin ailesi hâlâ sorularla boğuşuyor

Amsterdam'da iki Suriyeli gencin ölümüyle sonuçlanan olayın detayları, mahkeme sürecinin yaklaşmasıyla birlikte ailelerin gözünden ilk kez ortaya çıkıyor. Efe Y. (25), geçen yıl yılbaşı gecesi Amsterdam Nieuw-West'te bisiklet süren üç Suriyeli mülteciye rastgele ateş açmakla suçlanıyor. Olayda Mohammad Nor Alalo (16) ve Mohammed Al Mukhrazi (18) hayatını kaybederken, üçüncü genç kurşunlardan kaçmayı başarmıştı.

Olayın ardından gözaltına alınan Efe Y.'nin, bir YouTuber ile yaşadığı ve kontrolden çıkan bir şaka telefonu (prank call) tartışması sonrasında parkta ateş açtığı iddia ediliyor. Savcılık, kurşunların Mohammad ve Mohammed'e yönelik olmadığını, iki gencin sadece "yanlış zamanda yanlış yerde" bulunduğunu belirtiyor.

Olaydan dokuz ay sonra aileler hâlâ büyük bir belirsizlik içinde. Mohammad'ın ailesi, oğullarının ölüm haberini tanıdıklarından duyduklarını ve bir Facebook sayfasında okumak zorunda kaldıklarını söylüyor. Aile, genç mültecilerin korunmasıyla görevli Nidos adlı kuruluşu suçluyor. Mohammed'in babası Atef, "Üzerlerine düşen sorumluluğu ciddiye almadılar" diyor.

Mohammad'ın ailesi ise Nidos'un kendileriyle ancak oğullarının ölümünden on gün sonra iletişime geçtiğini, bir daha da görüşmediklerini belirtiyor. Nidos sözcüsü ise suçlamaları kabul etmeyerek her iki aileyle birkaç gün içinde iletişime geçtiklerini, ayrıca medya üzerinden tartışmanın uygun olmadığını ifade ediyor.

Cenaze masrafları ve geri dönüş hikâyeleri

Aileler, oğullarının cenazesini Suriye'ye göndermeye karar verdi. Mohammad'ın ailesi için bu işlem yaklaşık on bin euroya mal oldu; bu tutar dost ve akrabaların düzenlediği bir bağış kampanyasıyla toplandı. Mohammed'in kardeşi, cenaze anını hâlâ dün gibi hatırlıyor: "Sadece ona gitmek, onu öpmeye ve dokunmaya devam etmek istiyordum."

Mülteci olarak Hollanda'ya gelen gençlerden Mohammed, Suriye'nin Ürdün sınırı yakınında yaşayan ailesinden ayrılarak Libya üzerinden uzun ve zorlu bir yolculukla Avrupa'ya ulaşmıştı. İkiz kardeşi ise ailesinin yanında kalmıştı. Baba, "Mohammed'in gülüşünü özlüyorum, tarif edilemez bir gülüştü" diyor.

Suriye'nin kuzeyinden gelen Mohammad'ın en büyük hayali Ajax'ta futbol oynamaktı. Her iki aile de çocuklarının Hollanda'da güvenli bir şekilde eğitim görmesini, ardından kendilerinin de onların yanına gelerek iltica etmesini umut ediyordu.

Savcılık olayın tamamen rastgele bir talihsizlik olduğuna inansa da aileler bunu kabullenmekte zorlanıyor. Ayrıca gençlerin o saatte refakatsiz dışarıda olmalarına ve yeterli denetim sağlanıp sağlanmadığına dair soruları yanıtsız kalıyor.

Aileler, Efe Y. hakkındaki davanın adalete ulaşmasını umut ediyor. Baba Atef, "Bu ölüleri geri getirmez" diyor, "ama onların onurunu korur."