Hollanda'da kapanan okulların öğrenci ve öğretmenleri zor durumda

Hollanda'nın Hoorn kentinde faaliyet gösteren bir Kişisel Eğitim Okulu (SvPO), müfettişlik tarafından 'çok zayıf' olarak değerlendirilmesinin ardından kapandı. Okulda öğrencisi bulunan veliler ve öğretmenler, kapanma sürecinde yaşananları anlattı.

Catelijne Zandbergen'in oğlu ve kızı, üç yıl boyunca Hoorn'daki SvPO'ya devam etti. Çocukları, başka bir ortaokulda başladıkları eğitimi tamamlayamayınca bu okula geçmişti. Zandbergen, oğlunun dokuz yaşında ortaokula başladığını ve koronavirüs döneminde daha fazla desteğe ihtiyaç duyduğunu belirtti. "Küçük sınıflar, ekstra rehberlik ve kısa iletişim hatları SvPO'nun kulağa mükemmel geliyordu" dedi.

Okulun ilk yılında müfettişlik tarafından 'çok zayıf' olarak değerlendirilmesi, kapanma ihtimalini gündeme getirdi. Yönetim okulu açık tutmaya çalışsa da sürdürülemez oldu. Birçok öğretmen yeni iş aramaya başladı. Zandbergen, "Kalan fizik öğretmeni matematik ve hatta beden eğitimi derslerine de girdi" dedi. Öğrenciler de okuldan ayrıldı. Kendisi de öğretmen olan Zandbergen, çocuklarının sırasıyla alt ve üst sınıfları bitirebilmeleri için okulda kalmalarına izin verdi.

Ancak sınıflar adeta bir 'ucube kabinine' dönüştü. Zandbergen, "Diğer okullara yerleştirilmesi zor olan çocuklar kaldı. Bir noktada oğlum sınıfta tek başındaydı. O zaman grup ödevi veya bayrak yarışı planlanmıştı" dedi. Müfettişliğin ikinci olumsuz değerlendirmesi okulun sonu oldu. Çocukların yeni okullarına geçişi, seviye uyumsuzluğu nedeniyle zor oldu.

Öğretmenlerin deneyimleri

Ben Oerlemans, 2023-2024 yılına kadar Hengelo ve Geldermalsen'deki iki SvPO'da ders verdi. Çok küçük sınıflar konseptini çok beğendiğini ve orada çalışmak istediğini söyledi. Bu okullarda bilinçli olarak az 'genel gider' vardı: öğretmenler ve okul müdürü dışında yalnızca yarı zamanlı bir hademe bulunuyordu. İdari personel, BT uzmanı veya özel eğitim öğretmeni yoktu. Oerlemans, "Ancak genel giderlerin gerçekten gerekli olduğu ortaya çıktı. Bir öğretmen olarak fotokopi makinesini tamir etmeye değil, ders vermeye ve eğitimde yeniliğe odaklanmak istiyorum" dedi.

Mevcut bir okulda işler daha kolayken, bu okulların sıfırdan kurulması gerekiyordu. Oerlemans, medyateka için koli dolusu ikinci el kitap taşıdığını anlattı. Öğretmen ekibi nispeten deneyimsizdi: "İyi bir ekipti ama her şeyi yeniden keşfediyorduk." Geldermalsen'deki okul iyi durumdayken, Hengelo'daki okul zayıf bulundu. Oerlemans, "Zayıf bir okuldu. Bu, garip bir kültür yarattı. Bir sonraki müfettişlik kararı Demokles'in kılıcı gibi tepemizde asılıydı" dedi. Ekip, müfettişlik ziyaretlerine hazırlanmak için aktörlerle provalar yapıyordu.

Oerlemans, eğitim kalitesi ve mali yönetimle ilgili medyada çıkan haberlerin okulun sonunu getirdiğini düşünüyor: "Veliler, adı kötüye çıkmış deneysel bir okula çocuklarını kaydettirmek istemiyor." Yönetim, olası bir başka olumsuz değerlendirme öncesinde okulu kendisi kapattı. Oerlemans'a göre kuruluş, çok hızlı bir şekilde yeni okullar açarak genişleme hatasına düştü: "Kalite üretmek zaman alır. Bir şeyler yapmak için yeterince şansımız olmadı."

Velilerin hayal kırıklığı

Manon van der Linde, 2019'da diğer velilerle birlikte Velsen'de Schoolwerkplaats'ı kurdu. Amacı, ortalama bir çocuğun ötesine bakmak ve örneğin akranlarından ileride olan çocukları zorlamaktı. Okul açmanın zor olmadığını, ancak ayakta kalmanın zor olduğunu söyledi. En büyük engel, eğitim müfettişliğiydi. Van der Linde, "Müfettişliğin çocukların ihtiyaçlarını alıp almadığını kontrol edebilmesi gerektiğini anlıyorum. Ama müfettişlik, gerçekte nasıl ders verildiğinden çok kağıt üzerinde yazılanlara bakıyor" dedi.

Okul 'çok zayıf' bulundu. İkinci bir 'çok zayıf' notu kapanma anlamına gelebileceği için o yıl öğrenci kaydı yapmak zordu. Van der Linde, "Var olup olmayacağımızı bilmiyorduk. Yeni çocuklara ne diyecektik? Bu yüzden daha az tanıtım yaptık" dedi. Okul, değişiklikler yaptı ve bir sonraki denetimden umutluydu. Ancak yine 'çok zayıf' notu geldi. Van der Linde, "Bu büyük bir darbeydi. En üzücüsü, öğrencilerin bizde kalmalarındansa başka bir okul aramasının daha iyi olacağı fikriydi. Buna inanmak istememiştim" dedi. Üç yıl sonra bile bu durum onu etkiliyor: "Başka okullarda takılıp kalan çocuklar bizde canlandı. Onları göndermek zorunda kaldığımız için hâlâ suçluluk duyuyorum, çok çabaladığımızı bilmeme rağmen."