Hollanda'da yeni orman dikimi hedeflerin çok gerisinde kaldı

Hollanda'da 2020 yılında Tarım Bakanlığı tarafından açıklanan Bossenstrategie (Orman Stratejisi) kapsamında on yıl içinde 37.000 hektar yeni orman dikilmesi öngörülüyordu. Ancak aradan geçen altı yılda iller hedeflerin çok gerisinde kaldı. Nieuwsuur'un araştırmasına göre iller toplamda şu ana kadar yalnızca yaklaşık 4.000 hektar orman dikebildi.

Doğu Hollanda Sayıştayı (Rekenkamer Oost-Nederland), Gelderland ve Overijssel illerinin 2030 hedefine ulaşamayacağını daha önce tespit etmişti. Diğer iller de Nieuwsuur'a hedeflerin gerisinde olduklarını söyledi.

Stratejinin kapsamı yeni dikimle sınırlı değil

Tarım Bakanlığı'nın Orman Stratejisi yalnızca yeni orman dikimini değil, kesilen ağaçların yerine yenilerinin dikilmesini ve mevcut ormanların daha iyi bakımını da kapsıyor. Ayrıca ormanların iklim değişikliğine karşı daha dayanıklı hale getirilmesi hedefleniyor; örneğin iğne yapraklı ağaçlar yerine geniş yapraklı ağaçların dikilmesi öngörülüyor.

Wageningen Üniversitesi'nde (WUR) orman bilimci olarak görev yapan Bas Lerink de stratejiden şu ana kadar çok az şeyin hayata geçirildiğini belirtiyor. "Bir miktar orman eklendi ve bazı ormanlara yeniden hayat verildi, ancak bu yeterli değil" diyen Lerink, son yıllarda orman kaybı da yaşandığını, bunun ne kadar olduğunun ise tam olarak bilinmediğini ifade ediyor.

Gerekçeler: para sıkıntısı ve hukuki engeller

Lerink, planların gecikmesini illerdeki para sıkıntısına bağlıyor. Ona göre bunun yanı sıra hukuki engeller de var. Örneğin bir bölgenin arazi kullanımı konusunda il, sakinler ve çiftçiler arasında sık sık anlaşmazlık çıkıyor. "Hollanda'da yeterli alan yok" diyen Lerink, sorunun mekân darlığından kaynaklandığını vurguluyor.

Overijssel ili örneğin planlanan 3.900 hektar ormanın yalnızca 319 hektarını dikebildi. İl yönetiminden sorumlu Maurits von Martels, "Arazi kıt ve her belediye ya da arazi sahibi tarım arazisini ormana dönüştürmeye istekli değil" diyor. Von Martels ayrıca hedefe ulaşmak için yeterli paranın bulunmadığını kabul ediyor.

Von Martels, ilin ek orman dikimi üzerinde her zaman etkili olamadığını, çünkü arazi sahiplerinin buna gönüllü olarak katılması gerektiğini açıklıyor. "Sübvansiyon veriyoruz ve bunun kullanılmasını umuyoruz, ancak ilgi sınırlı" diyor.

Hof van Twente Belediyesi, çiftçilere arazilerine ağaç dikme talebiyle gitmek istemeyen belediyelerden biri. Belediye meclis üyesi Miriam Doeschot, "Güçlü bir tarım belediyesiyiz; beş yüz çiftçinin bulunduğu geniş bir kırsal alanımız var. Çiftçiler şu anda işletmelerinin geleceği konusunda büyük belirsizlik yaşıyor. Tarım arazilerini doğa alanına dönüştürerek çiftçileri ek olarak kısıtlamak istemiyoruz" diyor.

Lerink, belediyelerin ek ağaçların sağladığı faydaları yeterince görmediğini belirtiyor. Araştırmacıya göre ormanlar Hollanda'daki çeşitli sorunları çözebilir. "Orman biyolojik çeşitlilik açısından bir odak noktası ve ağaçlar havadaki CO2'yi filtreliyor" diyor.

Lerink, 2030 hedeflerine ulaşılmasını gerçekçi bulmuyor; ancak hedefin korunması gerektiğini düşünüyor. Bunun için hızla ek kaynak ayrılması gerektiğini söylüyor. "Ayrıca illere planlama konusunda yardım edilmeli ki 2030'da ciddi bir alanı ağaçlandırabilelim." Lerink'e göre illerdeki planlar bunu başarmak için zaten hazır. "Bu planlar yeniden kullanılabilir ve iller bunlarla çalışmaya başlayabilir."

Lerink, "Avrupa'nın en az ormanlık ülkelerinden biriyiz" diyor. "Ancak Hollanda'da harika ormanlarımız var ve bunları genişletmek için sayısız neden bulunuyor."