Hollandalıların cinsiyet çeşitliliğine bakışı büyük ölçüde değişmedi

Hollanda'da iki yılda bir yapılan Lhbtiqa+monitor araştırmasına göre, yetişkinlerin eşcinsellik gibi konulardaki görüşleri iki yıl öncesine kıyasla büyük ölçüde değişmedi. Ancak araştırma, farklı cinsel yönelim ve cinsiyet kimliği grupları arasında belirgin farklılıklar olduğunu ortaya koyuyor. Movisie, Panteia ve Ipsos I&O tarafından yürütülen araştırmada, katılımcıların yüzde 84'ü eşcinsellik konusunda olumlu görüş bildirirken, olumsuz görüş bildirenlerin oranı yüzde 4'te sabit kaldı.

Eylül ayında 12-16 yaş arası gençlerle yapılan başka bir araştırma ise son dört yılda eşcinselliğe yönelik kabulün azaldığını göstermişti.

Transgender ve non-binary bireylere yönelik tutumlar

Movisie araştırmacısı Karijn van den Berg, eşcinsellik gibi konulardaki görüşlerin genel olarak olumlu olduğunu ancak bunun interseks, transgender ve non-binary bireyler için geçerli olmadığını belirtiyor. Araştırmaya göre, iki erkek arasındaki cinsel ilişkiyi "iğrenç" bulmayanların oranı 2024'te yüzde 65 iken bu yıl yüzde 60'a geriledi. Toplum içinde öpüşmeye karşı çıkanların oranı ise beşte birden dörtte bire yükseldi. Katılımcıların önemli bir kısmı transgender, non-binary ve biseksüel olmayı "moda akımı" olarak görüyor. Araştırmacılar, birçok katılımcının transgender, non-binary, biseksüel, aseksüel veya interseks bireylerle ilişki kurmak istemediğini ve bu gruplara ilişkin bilgi eksikliği olduğunu vurguluyor.

Gruplar arasındaki refah farkı

Araştırma yalnızca Hollandalıların görüşlerini değil, bu grupların kendi refahını da inceledi. Sonuçlara göre eşcinsel bireylerin yaşam koşulları genellikle heteroseksüellerle benzerlik gösterirken, interseks, transgender ve non-binary bireylerin durumu endişe verici. Bu grupların depresyon, intihar düşünceleri, mali sorunlar ve ayrımcılıkla daha sık karşılaştığı belirtiliyor. Van den Berg, eşcinsel ve transgender bireyler arasında hem kabul hem de refah açısından ciddi bir uçurum olduğunu ifade ediyor.

Araştırmacılar hükümete cinsel ve cinsiyet çeşitliliği konusunda eğitim ve bilgilendirme yapılmasını, medya okuryazarlığı derslerinde çevrimiçi nefret söylemi ve dezenformasyona yer verilmesini, sağlık ve refah eğitimlerinde bu gruplara dikkat edilmesini ve kamuda kapsayıcı politikalara daha fazla alan açılmasını öneriyor.