Nepal'de dört gündür afet bölgesi sakinleri hâlâ yardım bekliyor

Kathmandu'nun kuzeyindeki Trishuli Nehri kıyısında yaşayan Sari, evinin önünde oturuyor. Kollarında kırmızı bileklikler ve alnında kırmızı bir nokta var. Bir Hindu olarak küçüklüğünden beri kıyısında yaşadığı nehri kutsal kabul ediyor. Nepal'de çarşamba günü yaşanan felaket çok şeyi değiştirdi.

Sari, "Nehir artık bir dost gibi hissettirmiyor, bir yabancı gibi" diyor. İnancını kaybetmemiş ama korkuya kapılmış. "Suyun hâlâ yükseldiğini görüyorum, aslında buradan gitmek istiyorum." Gitmemesinin tek nedeni, mobilya mağazasını bırakmaya gönlü razı olmaması.

Başkent Kathmandu'dan kuzeye doğru gidildiğinde saatlerce yemyeşil tepeler görülüyor. Haziran ve Temmuz aylarında ekilen ürünler dağlara yaslanmış durumda. Geçen çok sayıda yüklü kamyon dışında burada bir sorun yokmuş gibi görünüyor.

Kamyonlardaki gıda ve hijyen malzemeleri, etkilenen Nuwakot bölgesi sakinleri için ve yollar izin verdiği ölçüde daha uzak bölgeler için tasarlandı. Trishuli kıyısındaki bir zamanlar yemyeşil tarlalar şimdi kalın bir çamur ve moloz tabakasıyla kaplı.

ZOA yardım kuruluşundan Lieuwe Siebe de Jong, burada çalışan ekskavatörlerin çamur arasında cesetler çıkardığını anlatıyor. "Bir zamanlar hareketli bir kasabaydı, şimdi çamur ve taşlarla tamamen süpürüldü."

Bir motosikletin arkasında yerel bir meslektaşıyla birlikte büyük kamyonların ulaşamadığı bölgeleri ziyaret etmek için dağlarda dolaşıyor. "Günlerdir boşuna tahliye bekleyen insanlarla karşılaştık" diyor De Jong. Ona göre bunlar, sonunda dik dağlarda yürümeye başlayan yaşlı insanlardı. Yardımın geldiği bir yer arıyorlardı.

Nehir kıyısındaki köyde bekleyiş

Nehirle aynı adı taşıyan Trishuli köyünün sakinleri sokakta bekliyor. Ekskavatörlerin yolları yavaşça temizlemesini izlemekten başka yapacakları bir şey yok. Belki biraz daha ilerlerlerse evlerine yürüyüp kişisel eşyalarını arayabilirler.

Prabin Dhunge, tüm dış duvarları eksik ve zar zor ayakta duran bir binayı işaret ediyor. "Burası benim evim ve dükkanım beş depo alanıyla buradaydı, ama birkaç dakika içinde her şey süpürüldü."

Babası, oğlunun baskısıyla evden tam zamanında çıkan başarılı bir iş adamı. Dhunge, "Aslında eşyalarını bırakmak istemedi ama polis suyun yükseldiği konusunda uyarmaya geldi" diyor. "Uyarı çok belirsizdi, bizi neyin beklediğini tam olarak anlamamıştık."

Dhunge ve ailesinin ayrılma kararı aldığı birkaç dakika büyük fark yarattı. "Neyse ki ailem şu anda güvende ama arkadaşlarım ve komşularımın hepsi sulara kapıldı."

Yaşlı kadının gözyaşları

Biraz ileride, küçük bir dükkanın kapısında 65 yaşındaki Lali Maya oturuyor. Çaresiz ve geleceğinin ne olacağını yüksek sesle sorguluyor. "Her şeyimi kaybettim. Giyecek kıyafetim bile yok" diyor gözyaşları içinde.

Yıllardır burada yaşadığını ve daha önce birçok sel gördüğünü ama hiç bu boyutta olmadığını söylüyor. Tehlikenin henüz tam olarak geçmediğini çok iyi anlıyor. "Bütün gece korkuyorum çünkü insanlar yeni bir sel dalgasının geleceğini söylüyor. İnsanlar tepeye koşuyor ama ben koşmuyorum çünkü yaşlıyım. Ölmek umurumda değil."

Konuşmanın ardından sakin bir şekilde dağa doğru yürüyor. Biraz ileride yardım malzemeleri dağıtıldığını duymuş ama emin değil. Yine de yürüyor çünkü başka yapacak bir şey yok.