Okullar öğretmen açığında dört günlük haftayı pek seçmiyor

Hollanda'da öğretmen açığı nedeniyle okulların dört günlük ders haftasına geçip geçmediğine ilişkin yapılan bir ankete katılan 308 okul müdüründen yalnızca üçü bu eğitim yılında bir veya birden fazla sınıf için kısaltılmış hafta uyguladığını söyledi. Bu, ankete katılanların yüzde 1'inden azına denk geliyor. Söz konusu uygulama, öğretmenin grip olması nedeniyle bir sınıfın bir kez eve gönderilmesi değil; haftalar veya aylar boyunca geçerli olacak şekilde değiştirilmiş bir ders programı anlamına geliyor.

Kısaltılmış haftayı uygulamayan müdürlerin yüzde 2'sinden azı bunun yıl içinde muhtemelen yine de yapılacağını düşünüyor. Yüzde 15'ten azı ise bunun "belki" olabileceğini belirtiyor.

NU.nl ve Akademie & Vakvereniging Schoolleiders (AVS) tarafından yapılan anket, bilimsel olarak temsil edilebilir bir araştırma değil. Bu nedenle yukarıdaki oranların tüm Hollanda için geçerli olduğu söylenemez; ancak dört günlük okul haftasının neredeyse hiç görülmediğine dair bir gösterge sunuyor. Ayrıca NU.nl'un görüştüğü çeşitli uzmanlar da bu tabloyu doğruluyor.

Dört günlük haftanın kendi zorlukları var

AVS'de politika danışmanı ve eski okul müdürü olan Lianne ter Steeg, dört günlük okul haftasının beraberinde "sorunlar" getirdiğini söylüyor. "Bu sadece bir grubu eve gönderme meselesi değil. Kaçırılan eğitim süresinin ne olacağı düşünülmeli. Bu süre başka bir zaman telafi edilecek mi, ev ödevi mi verilecek, çalışan ebeveynlerin çocukları ne olacak? Ayrıca dört günlük hafta seçerek bir öğretmene bir gün izin verirseniz, o öğretmenin başka bir grubun karşısına geçebilmesi için hazırlık yapması gerekir." Ter Steeg, Eğitim Bakanlığı'nın daha önceki pilot uygulamalarında dört günlük okul haftasında eğitim kalitesinin sık sık baskı altında kaldığının görüldüğünü ekliyor.

Eğitim sendikası AOb de bu tabloyu doğruluyor. Ancak sendika, sıkça başvurulan alternatif olan sınıfa başka personel sokulması konusunda da istekli değil.

Maastricht Üniversitesi'nde öğretmen açığını araştıran Nienke Ruijs, okulların dört günlük haftayı hafife alarak uygulamadığını belirtiyor. "Ayrıca bu öylece yapılabilecek bir şey de değil. Bunun kuralları var." Bir ilkokul, resmi tatiller hariç yılda en fazla yedi kez dört günlük okul haftası programlayabiliyor. Örneğin yedi çalışma günü olan bir okul bu sınıra zaten ulaşmış oluyor.

Ruijs, iyi ve kötü acil çözümlere ilişkin bilimsel literatürün neredeyse bulunmadığını söylüyor. "Bu konuda kapsamlı bir araştırma yapılmadı. Ancak Amerikan araştırmalarından bildiğimiz kadarıyla dört günlük okul haftası iyi bir fikir değil." Ruijs, bunun okul başarısı üzerinde olumsuz etkileri olduğunu, kalan günlerin uzatılmasının da başarıyı düşürdüğünü belirtiyor. Ayrıca ebeveynler üzerinde olumsuz sonuçları olabileceğini ve eşitsizliği artırabileceğini ekliyor: "Maddi imkânı olan ebeveynler için beşinci günü verimli geçirmek, örneğin özel ders, müzik dersi veya sporla doldurmak daha kolay."

Okullar daha çok başka personeli sınıfa sokuyor

Zorunlu kalındığında okul müdürleri sınıfa öğretmen yerine başka personel sokmayı tercih ediyor: eğitim asistanı, okul müdürü veya remedial teacher gibi. Ankete katılanların yaklaşık 10'da 4'ü bunu en iyi çözüm olarak görüyor. Bu, örneğin sanatçıların veya bilim insanlarının konuk ders vermesi gibi seçeneklerden çok daha popüler; konuk dersini yalnızca bir katılımcı düşünüyor.

Ancak okulun kendi personeli de her zaman ders verme yetkisine sahip değil. Eğitim işgücü piyasası profesörü Frank Cörvers, okul müdürü ve remedial teacherın genellikle yetkili olduğunu, ancak eğitim asistanlarının genellikle öğretmenlik yetkisi bulunmadığını vurguluyor. Sınıfta eğitim gören bir öğretmen adayı da belirli koşullarda ders verebiliyor.

AOb, eğitim destek personelinin ve yetkisiz çalışanların sınıflarda yoğun biçimde yer aldığını görüyor. Sendika yöneticisi Kim van Strien, bunun "farklı örgütlenme" olarak adlandırıldığını söylüyor. "Acil durum çözümünü anlıyoruz, kimse öğrencileri eve göndermek istemez, ancak bu kalıcı bir çözüm olmamalı. Bazı okullarda bunun olma riski var. Çocukların sadece bakıma değil, iyi eğitime hakkı var." Van Strien ayrıca çocukları yetkisiz bir öğretmenden ders alıyorsa ebeveynlerin bilgilendirilmesini istiyor.

Ruijs, başka bir acil çözümün de sık görüldüğünü belirtiyor: öğretmensiz sınıfların diğer gruplara dağıtılması. Bir de "unitonderwijs" adı verilen uygulama var; örneğin iki yetkili öğretmen ve bir eğitim asistanı üç gruptan birlikte sorumlu oluyor. Ancak bu çözümlerin sonuçlarına ilişkin de kapsamlı bilimsel araştırma bulunmuyor.

Alternatiflere ilişkin bilimsel araştırma olmadığı için hangi acil çözümün en iyi işlediği net değil. Kalıcı çözüm ise her durumda sınıflarda daha fazla yetkili öğretmen. Son verilere göre Hollanda'da 5.800 tam zamanlı ilkokul öğretmeni eksik; bu, toplam öğretmen sayısının yaklaşık yüzde 6,3'üne denk geliyor. Bu oran bir önceki yıl yüzde 8,1 düzeyindeydi. Cörvers, genel olarak işgücü piyasasının eskisine göre biraz daha rahat olduğunu ancak sıkılığın büyük ölçüde sürdüğünü söylüyor.

Maastricht Üniversitesi'nden işgücü piyasası araştırmacısı Tom Stolp ise düşüşün gerçekten bu kadar çok öğretmenin işe alınmasından kaynaklanıp kaynaklanmadığının sorgulanabileceğini belirtiyor. Okullar artık korona kaynaklı öğrenme açıklarını kapatmak için ek personel alımında kullanılan NPO fonlarını alamıyor. Hollanda'daki ilkokul öğrenci sayısı da bir miktar azaldı. Stolp, "Öğretmen açığı belki de yalnızca öğretmenlere olan talebin eskisinden az olması nedeniyle düştü" diyor.