Prince'in ölümünden sonra yayımlanan albüm müzik kariyerine ışık tutuyor

Müzik efsanesi Prince'in daha önce yayımlanmamış on parçası, Priceless adıyla dinleyiciyle buluştu. Albüm, sanatçının neredeyse tüm kariyerini kapsıyor: 1977 tarihli I Am You'dan son turnesindeki bir konser kaydı olan How Come U Don't Call Me Anymore'a kadar uzanıyor.

Bu kayıt, Prince'in ölümünden yaklaşık bir ay önce, 2016 yılında yapıldı. Prince, o yıl 57 yaşında hayatını kaybetti. Ölümünden bu yana sanatçının birçok eseri yayımlandı. 2021'de Welcome 2 America albümü çıktı ve eski albümleri yeniden düzenlenerek piyasaya sürüldü.

2022'den bu yana Prince'in müziği ve mirası üzerindeki kontrol, ailesinin tekelinde değil. Sanatçının vasiyet bırakmadan ölmesi nedeniyle ortaya çıkan yıllar süren hukuki anlaşmazlık sonucunda, avukatlar ve bir müzik şirketi de mirasın yönetiminde söz sahibi oldu.

Sanatçının ölümünden sonra bu kadar çok eserinin yayımlanmasını nasıl karşılardı? Müzik gazetecisi Edgar Kruize, ikinci Prince kitabı üzerinde çalışıyor. Kruize'a göre Prince, şarkılarının kontrolünü kaybetmek istemezdi. "His Royal Badness" lakaplı sanatçı, kontrol manyağı olarak biliniyordu. Müziği üzerindeki kontrolü kaybetme korkusu, plak şirketleriyle sık sık anlaşmazlığa düşmesine neden oluyordu.

Prens'in çok yönlülüğü

Kruize, Prince'in şarkılarını yıllarca beklettiğini ve uygun proje bulduğunda yayımladığını söylüyor. "Tick, Tick, Bang" adlı şarkının 1981'de yazıldığını ancak 1990'daki Graffiti Bridge albümünde yer aldığını belirtiyor. Bu nedenle bu parçaların şimdi bu şekilde yayımlanmasına eleştirel yaklaşıyor.

Radyo programcısı ve Prince uzmanı Sheril Samson ise albümün sanatçının çok yönlülüğünü gösterdiği görüşünde. Albümde 70'ler, 80'ler, 2000'lerin başı ve 2010'ların parçalarının yer aldığını belirten Samson, bunun Prince'in tüm müzikal dönemlerini temsil ettiğini söylüyor. Prince'in 80'lerin büyük bir müzik yönlendiricisi olduğunu ve funk, pop, rock ve elektronik müziği birleştiren Minneapolis sound'unun onun ürünü olduğunu vurguluyor.

Samson, hayranların bu albüm karşısında ikilemde olduğunu belirtiyor. Yeni çalışmaların olması mutluluk verici, ancak Prince her zaman ileriye bakmak ve farklı bir sound yaratmak istiyordu. Onun yerine başkalarının hangi kayıtların yayımlanacağına karar vermesi bu açıdan sorunlu.

Bereketli katalog ve kayıp kayıtlar

Prince, 38 yıllık kariyerinde yaklaşık 40 albüm çıkardı. Kruize, sanatçının çok üretken olduğunu ancak kayıtlarına karşı umursamaz davrandığını anlatıyor: Kiralık arabalarda bantlar bırakıyor, otel odalarında kayıtları unutuyordu. Bu nedenle yıllar içinde çok sayıda şarkı sızdı. Hatta bazıları bunun bilinçli yapıldığını düşünüyor çünkü Warner Bros. daha az müzik yapmasını istiyordu. 90'larda bu durum, çok sayıda bootleg CD'nin dolaşımına neden oldu.

Kruize, albümde Prince'in yıllar içindeki müzikal gelişiminin net biçimde duyulabildiğini söylüyor. "Hiçbir zaman tamamen funk ya da rock olmadı; her zaman içinde caz, pop veya RnB parçaları vardı. Aslında Prince başlı başına bir türdü."

Albümdeki bazı parçalar ilk kez yayımlanıyor. Bunlardan biri 70'lerden disco tarzı bir parça olan I Am You olarak öne çıkıyor. Bazı parçalar ise daha önce biliniyordu. Prince, With This Tear'ı Céline Dion için yazmış ve Dion bu parçayı albümüne koymuştu. How Come U Don't Call Me Anymore'u ise Prince kendi yayımlamış, daha sonra Alicia Keys bu parçayı yeniden yorumlamıştı.

Samson'a göre Prince'in arşivi The Vault'ta binlerce saatlik yayımlanmamış müzik ve video klip bulunuyor. Ara sıra yeni materyaller yayımlansa da bazı projeler durduruluyor; yakın zamanda dokuz saatlik bir Prince belgeseli de bunlardan biri.

Kruize, arşivin arada bir açılmasından memnun ve bunun Prince'e ilgiyi canlı tuttuğunu düşünüyor.