Ukrayna'da savaş mağdurları artık saklanmıyor

Savaş devam ettikçe Ukrayna'da uzuv kaybı yaşayanların sayısı da artıyor. Tahminler on binlerden 100.000'in üzerine kadar değişiyor. Sovyetler Birliği döneminde bu savaş mağdurları toplumdan saklanırdı. Artık birçok Ukraynalı bu uygulamanın değişmesi gerektiğini düşünüyor.

Ukrayna'nın başkenti Kiev'in kalbinde bir kliniği bulunan Amerikan-Ukrayna ortak yapımı Protez Vakfı, zorlu vakalara odaklanıyor. Vakfın kurucularından Oleh Symoroz, 'Eskiden bu kişilerin toplum içine çıkmasına izin verilmezdi. Biz bu anlayışı reddediyoruz' diyor. Symoroz, cephede bir tanksavar mayınına basarak ağır yaralanmış ve iki bacağı da diz üstünden ampute edilmiş. Vakıf, uzuvlardan geriye çok az şey kaldığında iyi protez yapmanın zor ve pahalı olduğunu vurguluyor.

Merkezi Konum Bir Mesaj İçeriyor

Vakfın Kiev'in en pahalı yerinde, bağımsızlık meydanı Maidan yakınında bulunması tesadüf değil. Symoroz, bunun bir felsefenin parçası olduğunu söylüyor: 'Bu, uzuv kaybı yaşayan insanların toplumdaki yerini gösteriyor. Bunlar çoğunlukla Ukraynalı gaziler. Bu ülkenin var olması için çok şey yaptılar. Onları şehrin kenarına, bir çitin arkasına saklamak istemedik. Bu, hem gazi hem de onları görmek istemeyen alışverişe gelenler için sahte bir rahatlık olur.'

Vakıf, savaşın başından bu yana 1300 hastaya ücretsiz 2500 protez sağladı. Bu, uzuv kaybı yaşayan Ukraynalı sayısının yanında az. Tahminler 50.000 ile 100.000 arasında değişiyor.

Sovyet Mirasından Kopuş

Vakfın bu seçimi sadece kabul ve entegrasyonu değil, aynı zamanda Sovyet geçmişiyle bir hesaplaşmayı da içeriyor. Symoroz, 'Sovyet işgali döneminde, özellikle İkinci Dünya Savaşı ve Afganistan'da uzuv kaybı yaşayan sivillere karşı çok uygunsuz bir tutum vardı. Onlar ücra yerlere gönderildi. Bu doğru değil. Gelecekte normal, medeni bir ülke olmak istiyorsak toplum değişmeli. Ben de bu değişimin parçası olduğum için gururluyum' ifadelerini kullandı.

Kliniğin girişinde Alexander, ergenlik çağındaki oğluyla bekliyor. Bir yıl önce mayına basan Alexander, sol bacağını kaybetmiş. Bilgisayar programcısı olan Alexander, kliniğin Maidan'da olmasından memnun: 'Burada benim de katıldığım o kadar çok şey oldu ki. 2011'den beri herkes buradaydı. Tüm bu anılar...' Alexander, geleceğe güvenle bakıyor: 'Geleceğe inanmasam burada olmazdım. Kazanacağız. Savaş bitecek. Biz var olmaya devam edeceğiz. Ülke daha da güçlenecek, çünkü halkımız güçlü.'