Yazara göre 1,5 derece hedefi resmen tarihe karıştı

İklim değişikliği hakkında yazarken bazen başınız dönebilir. Bazen küçük bir konuyu ele alırsınız, bazen de dünya çapındaki gelişmeleri. Geçen hafta bir cips poşetinin içindekileri yazdığımda bazı eleştiriler aldım: Süpermarket tercihlerimizden bahsetmenin ne anlamı var ki dünya her gün 100 milyon varil petrol tüketirken?

Bu klasik bir ikilem: Çevre için her şey bireysel tercihlerle mi başlar? Belki başlar ama kesinlikle orada bitmez. İklim muhabiri olarak insanların kendi etkisinin olduğu konuları yazmak istiyorum, ancak büyük resmi de gözden kaçırmamak gerekiyor.

Bu hafta BM Çevre Programı'nın raporuyla büyük resmin ne kadar önemli olduğu bir kez daha ortaya çıktı. Rapora göre dünya, fosil yakıtların yoğun kullanımı öncesine kıyasla en az 1,8 derece ısınacak. Paris İklim Anlaşması'ndaki 1,5 derece hedefi, ne kadar yerel ürün alırsak alalım kesin olarak aşılmış durumda.

Bu gelişme aslında sürpriz değil. İklim bilimciler uzun süredir 1,5 derece hedefinin ulaşılamaz olduğunu söylüyor. Hatta 2016'daki Paris Anlaşması imzalandığında bile bu hedefin gerçekçi olmadığı savunulabilir.

Yine de bu hafta 'iklim politikasının kutup yıldızı' olarak görülen hedefin artık geçmişte kaldığını siyah beyaz görmek beni etkiledi. Geçtiğimiz yaz, iklim değişikliğinin etkilerinin ne kadar büyük olabileceğini gördük ve bu etkiler her halükarda daha da artacak.

Bu durum insanı karamsarlığa itiyor. Bisikletle sürdürülebilir alışverişe ne kadar gayret ederseniz edin, petrol akmaya devam edip rüzgar santrali projeleri iptal ediliyorsa bunun pek faydası olmuyor. ABD'de iklim değişikliğini reddeden bir başkanın iktidarda olması, biz Hollandalıların bireysel çabalarla telafi edebileceğimizden çok daha büyük zarar veriyor.

Elbette yenilenebilir enerjinin birçok yerde hızla büyümesi umut verici. Ancak bu bile küresel emisyonları henüz tersine çevirebilmiş değil.

Bireysel farkındalık mı, sistem mi?

İnsanların kendi davranışlarının hiçbir fark yaratmadığını düşünüp 'her zamanki gibi' uçağa atlayıp tatile gitmesini anlayabiliyorum aslında. Öte yandan ilerleme her zaman farklı bir yol seçen insanların sonucudur. Güneş enerjisi bugün dünya çapında muhteşem bir büyüme yaşıyor, ama her şey başta Alman ve Hollandalı hanelerin çatılarına panel koymasıyla başladı.

Elbette sistemin de destek olması gerekiyor; hükümetlerin bu yeni gelişmeyi sübvanse etmesi ve şirketlerin henüz kâr getirip getirmeyeceği belli olmayan sürdürülebilir ürünlere yatırım yapması şart. Ama kendi riskini almayı seçen sürdürülebilir tüketicileri de unutmamalıyız. Sonuçta hepsine ihtiyacımız var.

Bu yüzden, belki de her şeye rağmen, bireysel tercihlerimin daha büyük bir değişimin başlangıcı olabileceğini ummaya devam ediyorum. Bu yazıyı yazarken ısı pompası danışmanı ziyaretime geldi. Bir şeyler yapmak gerekiyor.

Yerel ürün ipuçları

Geçen hafta okuyucuların favori yerel ürün ipuçlarını paylaşacağımı söz vermiştim. Şaşırtıcı şekilde, yakınınızdaki yerel ürünleri bulabileceğiniz iki site zaten mevcut: Fietsen voor m'n eten ve Lokaalwijzer. İşte gelen ipuçlarından birkaçı:

• Jeroen, iklim politikası ve enerji geçişi üzerine yazıyor. Haftalık blogu 'De broeikas' yayımlanıyor. İpucu veya sorularınız için: jeroen@nu.nl