Ergen erkeklerde eşcinsellere desteğin sert düşüşü

Utrecht Üniversitesi ve Trimbos Enstitüsü'nün dört yılda bir yaptığı HBSC araştırmasına göre, eşcinselliğe olumlu bakan ergen erkeklerin oranı yüzde 40,3'ten yüzde 22,3'e düştü. 11-16 yaş arası öğrencilerin ruh sağlığı, madde kullanımı ve cinsel tutumları hakkında bilgi toplayan araştırmaya göre, kızlarda bu oran dört yıl önceki dörtte üçün biraz üzerindeki seviyeden yüzde 50'nin biraz üzerine geriledi.

Araştırmacılar ayrıca ilkokul 8. sınıf öğrencilerinin görüşlerini de sordu. Kızlarda ortaokuldakilere kıyasla belirgin bir fark görülmezken, oğlanlarda fark ortaya çıktı. 8. sınıfta oğlanların üçte biri hâlâ eşcinselliğe olumlu bakıyor; ancak ortaokula geçtiklerinde bu oranın düştüğü görülüyor. Hem oğlanlarda hem kızlarda yaş ilerledikçe eşcinsellere yönelik kabulün yeniden arttığı da belirtiliyor.

Araştırmaya katılan yedi binden fazla öğrenciye "eşcinsel oğlanlar ve lezbiyen kızlar arkadaşım olabilir", "iki oğlanın öpüşmesi bana iğrenç geliyor" ve "okulunda eşcinsel ya da lezbiyen biri olsa bunu okulda dürüstçe söyleyebilir miydi?" gibi ifadeler ve sorular yöneltildi.

Okul düzeyi ve göçmen köken farkı

Okul düzeyi ne kadar pratikse yanıtlar o kadar olumsuz oldu. Göçmen kökenli gençlerde eşcinselliğe olumlu bakanların oranı yüzde 31,3 iken, yalnızca Hollanda kökenli gençlerde bu oran yüzde 40,1 olarak ölçüldü. Katılımcılar, öpüşen iki oğlanı öpüşen iki kızdan daha sık "iğrenç" buldu.

Araştırmanın baş yürütücüsü ve Genç Refahı profesörü Gonneke Stevens, NU.nl'ye yaptığı açıklamada, tüm genç gruplarında eşcinsellere yönelik kabulün son dört yılda düştüğünü vurguladı. Stevens, toplumdaki gelişmelere bakıldığında bir miktar düşüş beklendiğini belirterek, "Cinsel kimlik etrafındaki toplumsal tartışma gerçekten sertleşti. Mor Cuma eleştirilerine, okullardaki cinsel eğitime, manosferin gelişimine bakın... Ama bu çok sert bir düşüş" dedi.

Kenniscentrum Rutgers'tan araştırmacı Javier Koole de birden fazla nedenin bir araya geldiğini düşünüyor. On iki ile on sekiz yaş arasındaki Hollandalı gençlerin yarısının düzenli olarak manosfer içeriği gördüğünü belirten Koole, Hollanda ve uluslararası araştırmaların bu içerikleri izleyen oğlanların izlemeyenlere kıyasla daha muhafazakâr ve kadın düşmanı görüşlere sahip olduğunu gösterdiğini söyledi.

Koole'ye göre Mor Cuma ve gökkuşağı yaya geçitleri etrafındaki tartışmalar da gençlerin görüşlerinin değişmesine katkıda bulunuyor. Eşcinsellik karşıtı söylemlerin internette daha sık ve açıkça paylaşıldığını, bu görüşlere eskisi kadar karşı çıkılmadığı için zamanla "norm" haline gelebildiğini aktardı.

Koole, kızların görece kolay biçimde karşı görüş ortaya koyabildiğini, oğlanların ise bunun bedelini daha sık ödediğini belirtti. Ona göre eşitlik için çaba göstermek ya da lhbtqia+ ayrımcılığına karşı çıkmak "erkekçe değil" görülüyor.

Ortaokul öğrencilerinin yalnızca yüzde 45'i, okullarında eşcinsel ya da lezbiyen olduğunu dürüstçe söyleyebileceğine inanıyor. Stevens, ortaokul öğrencilerinde eşcinsellere yönelik kabulün kabaca 2009 seviyesine geri döndüğünü belirterek, "Bu, eşcinsel gençler için gerçekten olumsuz bir gelişme. Ruhsal sorun yaşama olasılıklarını artırıyor" dedi. Stevens ayrıca bu düşüşün trans, non-binary ya da etnik azınlık gibi diğer azınlık gruplarına yönelik kabul hakkında ne söylediğinin de sorulması gerektiğini, ancak bunun için yeni bir araştırma yapılması gerektiğini ifade etti.

Koole, ergenlerin genellikle kolay etkilenebildiğini, gruba ait olmak ve mevcut normlara uymak istediklerini hatırlattı. Ancak büyüdükçe daha az etkilendiklerini, çevrelerinde duyduklarına daha eleştirel yaklaştıklarını ve belki de daha fazla lhbtiq+ kişiyle tanıştıklarını söyledi. Ortaokul öğrencilerinin üstündeki kuşakların eşcinselliğe genellikle belirgin biçimde daha olumlu baktığını belirten Koole, "Anne babalar ve öğretmenler için olumlu bir norm ortaya koymak önemli" dedi. Koole, ayrımcılık ve zorbalıkta olduğu kadar görünüşte daha hafif durumlarda da bunun geçerli olduğunu, bir öğrencinin "gay" diye hakaret etmesi halinde öğretmenin "Bunu neden yapıyorsun? Bunu normal bulmuyorum" gibi bir yanıt vermesi gerektiğini anlattı. Koole'ye göre yetişkinler görüşünü söylediğinde olumsuz görüşün norm haline gelmesi yerine olumlu norm yeniden pekişiyor.